» سخنان گهربار از...

سخنان زیبا و گهربار از امام علی (ع)

* قناعت پیشه کردن، از عزت نفس است.

* احمق ترین خلق کسی است که خود را عاقلترین خلق بداند.

* آفت وقار و هیبت مرد، شوخی است.

* اگر چشم دل بینا نباشد، شنوائی گوش سودی ندهد.

* با نیکان بدی مکن، چه آنان را از نیکی باز می داری.

* بالاترین بخشش آن است که پیش از خواری خواستن باشد.

* با پدران خود نیکی رفتار کنید، تا پسرانتان به شما نیکی کنند.

* انسان در زیر زبان خویش پنهان است.

* انسان را پس از مرگ خانه ای نیست، مگر خانه ای که قبل از مرگ بنا کرده است.

* بد ترین رفیق کسی است که تو را به معصیت خدا تشویق کند.

* ترسو را توفیق و کامیابی محال است.

* پوزش طلبیدن نشان خردمندی است.

* به هر چیز در دنیا بیشتر انس داری، زیادتر از آن بترس.

* بلای آدمی در زبان اوست.

* کسی که در کار کوتاهی کند به غم و اندوه دچار می شود.

* کسی که خودخواهی و اسراف پیشه کند، از برتری و بزرگواری می افتد.

* بزرگوار کسی است که در کیفر بدی نیکی کند.

* مؤمن را شادی در جبین است و اندوه در دل.

* نادانی دردناک ترین دردهاست.

* هنگامی که هوس ها بر عقل چیره شوند، انسان به پرتگاه ها کشیده می شود.

* هیچ مالی پر فایده تر از عقل نیست.

* دانائی میراثی است شریف و گرامی.

* هر که مرا حرفی بیاموزد، مرا بنده خود گردانیده است.

* هر کس میدرود آنچه را میکارد و جزا می بیند آنچه را عمل می کند.

* خوبی سخن در کم گفتن است.

* دانشی که تو را اصلاح نکند، گمراهی است.

* هر کس از خدا بترسد، ترسش از مردم کمتر می شود.

* سه کار شرم برنمی دارد: خدمت به مهمان، برخاستن از جا در برابر معلم و گرفتن حق خود.

* دین مرد خرد اوست، کسی که عقل ندارد، دین ندارد.

* رشکبر همیشه بیمار است.

* درباره آنچه از آن شناختی نداری، سخن مگوی.

* سینه عاقل، صندوق اسرارش می باشد.

* یا دانشمندی زبان دار و گویا باش و یا شنونده ای علم نگهدار، مبادا جز این دو، شخص سومی باشی.

غررالحکم، ج 4، ص 603

* علم با عمل مقرون است پس هر که می داند، باید عمل کند، و علم عمل را صدا زند اگر او پاسخش را نداد از نزد او برود.

نهج البلاغه، قصارالحکم، 366

* بخل، گردآورنده همه عیبهای زشت است و افساری است که بهر کار بدی انسان را می کشد.

نهج البلاغه، قصارالحکم، شماره 378

* از بخل و نفاق اجتناب کنید که از مذمومترین اخلاقهاست.

غررالحکم، ج3، ص303. بحارالانوار، ج78، ص369

* بخیل پیش عزیزان خود خوار است.

غررالحکم، ج1، ص199،377،128 و ج2، ص17

* بخل ورزیدن به آنچه در دست داری، بدگمانی به معبود است.

* بخشندگی آدمی او را محبوب مخالفانش می کند و بخلش او را نزد فرزندانش هم منفور می سازد.



در مورد : می باشد.

  • نویسنده : داوود آنلاین
  • تاریخ ارسال مطلب : 30 آگوست 2010